¸¸.•*´¯`v´¯`*•.¸¸ EN SEVGİLİYE ¸¸.•*´¯`v

bir başıma bu kentin sokaklarında yürüyorum. üşüyorum. ne kadar uzaksan bana o kadar soğuyor hava. sen yoksan , mevsim normallerinin altında. bu yüzden meteoroloji raporları umrumda bile değil. kar mı yağıyor, yoksa yağmur mu, bana ne? ben senin hasretinle sırılsıklamım zaten, daha ne kadar ıslanabilirim ki?
burada mısın, değil misin belli değil. bazen gidişlerin kahramını oluyosun, bazen de yalnız karanlıklardasın. bitmek bilmez bir şarkısın;ama , ben mi notaları yanlış basıyorum da sen bu şarkıyı söylemiyorsun? neden susuyorsun?
aşkın sessizliği ne kadar korkunç olur bilir misin? bir tek kelimeye hasret geçen gecelerin hesabını soracağın kimsede yoktur üstelik. kendi kendiyle konuşana deli derler ya, beni çoktan akıl hastanesine kapatmaları gerekirdi. hemde iflah olmaz hastalar bölümüne..
yokluğuna alışmaktan korkuyorum, ne kadar kötü..yokluğunu yürüyorum sokaklarda.yokluğunu içiyorum kadeh kadeh. hiç gelmeme ihtimalin bir idam mahkumuna dönüştürüyor beni. hiçbi şey yapmadan beklerler ya hücrelerinde,ölümün soğuk hissederek. anlamlı olan bir şey yoktur onlar için.belki de bir an önce ölmektir akıllarından geçen,bu bekleme işkencesi bitsin diye..bu yokluk hissi öldürecek beni...
gelebilme ihtimalinse yüreğimdeki kuşları havandırıyor, kanat seslerini duy.gelmek iste yeter ki,yorulmayasın diye kuşlarım taşır seni bana.bir görsem yüzünü,ah bir dokunsam sana.. göreceksin, sevdanın çiçek çiçek açtığını, umudun bir yangın gibi alev alev ikimizi birden sardığını.anladım ki mümkün değil seni sensiz yaşamak. ben o gönlü genişlerden değilim. madem içimdesin,yüreğimde taşıyorum seni, o zaman yanımda da olmalısın.sensiz yaşanmayacak ötesi yok...
şimdi yanlız geceleri seviyorum.seni yıldızlarda buluyorum. daha bir dayanılır oluyor sensizlik sancısı.mümkünü yok çıkmayacaksın aklımdan, bu yüzden gece, el ayak çekilmişken, hiçbir ses yokken seni düşünmek "yokluğunu değil ama" daha iyi.bütünüyle sen oluyorsun o zaman her yerde.ne kadar çok yakışıyorsunuz birbirinize,sen ve gece..zaman geçer her şey unutulur,bir örtüyle kaplanır acılar,ama.. bir tek seni unutamam ..... 

HİCRET
 

Elimin içine soğuğunu akıtan kurşundan bir kalem var...Ağlıyor...ve defterin içine akıtıyor gözlerindeki nemi. Keşke diyor, böyle nem akıttığım gibi, Peygambere atılan taşlara siper etseydim kendimi. Elimde ağlayan bir kalem, keşke diyor bir müşrikten dökülen kötü sözlere, dökseydim içimi... Elimde ağlayan bir kalem keşke diyor, Hz.Muhammed’in(s.a.v) Mekke’ye vedasından önce, Hz.Ali’ye bıraktığı emanetler içerisinde, bir garip gözyaşı akıtsaydım... Yazsaydım...Ya Muhammed (s.a.v), bırakma Mekke’yi...Ya Muhammed (s.a.v) gülüşünden mahrum bırakma merhamet iklimini... Mekke’de hurma ağaçlarının gözlerinden aktı şefkatinin şerbetine bulanmış gözyaşları...Bir yağmur yağacaktı belki, çocuklar kumdan arabalarının arkasında, senin ayak izlerini taşıyacaklardı. Mekkenin yetimleri asıl sen gidince yetim kaldı. Bir çocuğa sorsan belki ağlamaktan konuşamayacaktı, sen onların başını okşadığında rüzgar duana tutunup güneşe sarınacaktı. Mekke sokakaları sordular sanki, Ya Muhammed (s.a.v) Cennetin sokağına varacak olan ayaklarını, bir daha bağrımıza basamayacakmıyız. Ya Muhammed(s.a.v), Ebubekir’le beraber gelirken sen, üzerimizde duran şükür secdesine kapanmış taşların gözyaşlarına karışamayacakmıyız bi daha. Yetimliğine ağlayan şu gözyaşlarıda, şimdi gözyaşı döküyor…soruyorlar; Mehammed nereye gidiyor... O gece Hz.Ali ve Hz.Ebubekir biliyor gerçeği. Müşrikler kumların üzerinde Muhammed’in kanını akıtmayı düşünürken, Hz.Ali vardı Muhammed’in yanında. Cebrail dedi: Ya Muhammed(s.a.v) bu gece yatağında uyuma. Hz.Ali girdi Muhammed’in cennet döşeli yatağına, Mekke’nin gecesi ağlıyor ve ağlayarak daha çok karanlığa gizleniyor, bütün müşriklerin gözlerine iniyor gece, iniyor ki göremesin müşrikler Allah’ın Rasülünü. Hz.Muhammed(s.av) ve Hz.Ebubekir sığındılar Sevr mağarasının kalbine. Sevr heyecanlı...bir Peygamber var içinde. Servin kalbi çarpmakta ve Peygamberi saklayacak kuşların kanat sesleri içinde yankılanmakta . Güvercinler kanatlarını Peygamberin merhameti gibi içine aldılar. Ve yuva kurdular bir dua gamzesi gibi kondular Sevr mağarasının yanağına, örümcekler ağlarını nurdan bir iplikle ördüler Sevr mağarasının yüzüne. Sevr mağarası sevinçten ağlar gibi sanki, çünki içinde bir Peygamberi saklamakta, ve Ebubekir’in saçlarına akmakta, Sevr mağarasının sevinç gözyaşları. Müşrikler Sevr mağarasının önüne geldiklerinde, müşriklerin acımasızlığına nurdan bir ağ ördü örümcekler. Ve bilselerdi Muhammed’i bir daha göremeyecekler, yollarını değiştirip acımasızlığın kılıcını Sevr mağarasına çekmekten vazgeçecekler... Müşrikler gitti servin önünden, kuşlar alınlarını yeni kaldırdı şükür secdesinden. Hz.Muhammed Ebubekir’le çıktı servin kalbinden. Örümcekler dediler..Ağımızı bir daha mübarek ellerin delsin. Kuşlar dediler,ya Muhammed, senin kalbin gibi çırpalım kanatlarımızı ve Medine’ye gitki dinsin seni bekleyenlerin kalbindeki sızı. Kumlar Peygamberin ayakları altında ezilmek için, birbirlerini ezdiler.Hz. Muhammed geliyordu, bunu tane tane sezdiler, Medineliler Hz.Muhammed’i(s.a.v) beklediler hurma ağaçlarının gölgesinde ve duydular ki Hz.Muhammed Kuba’da ve öğrendiler ki Hz.Muhammed (s.a.v) Kuba’da bir mescid yaptırmış, alnındaki nur damlarlı dökülmüş Kubanın topraklarına ve ilk Cuma namazı , ilk tekbirler, ilk şükürler, duaların arasından yeşeren ilk şükür tohumları Kuba’nın bağrında. Kuba ağlıyor ve çağırıyor, gelin eyy inananlar Hz.Muhammed (s.a.v) burada, Ebubekir burada... tekbirler müşriklerin mühürlenmiş kulaklarında patlıyor. Allahuekber diyor Peygamberin eline dokunan Kubanın duvarları, Allahuekber... Medinenin ağaçları gözyaşları içinde, Medine’nin kumları ayakta, Hz.muhammed(s.a.v) Hz Ebubekir’in yanında.Hz.Muhammed geliyor meleklerin kucağında, Medine günlerdir bekliyor geliyor kalk Medine Hz.muhammed(s.a.v) sana geliyor...Çocuklar indiler develerin üzerinden, koştular damlara, develer süpürdüler eğilerek Peygamberin ayak bastığı Medine topraklarını, kadınların dilinden dökülen şiir sanki Peygambere dökülen nurdan bir nehir, ...Ay doğdu üzerimize veda tepelerinden.... Müslümanlar şükür secdesine kalktılar, hepsinin yüreğinden döküldü kasvet taşları ve hepsinin gözlerinden aktı şükrün yaşları, Ya Muhammed hoş geldin, Ya Muhammed nurun senden önce geldi Medine’ye. Ya Muhammed hoş geldin Ya Muhammed hoş geldin... Hüzün kaydı bir yıldızın kaydığı gibi hicret gecesinden. Bu hicret unutulmayacak...Bu hicret inananların kalbinden Allah’a doğru akan rahmet ırmaklarını hatırlatacak. Bu hicret tane tane konuşulacak. Bu hicret bize gelişin, bizim sana gidişimiz Bu hicret alınların secdeye sığınması, Bu hicret bir müşrikin kalbinde çatırdayan mührün açılışı ve kanayışı, Bu hicret bir müminin Allah’a yakarışı... Hicretin 1427.yılında seni düşünüyoruz. Kalplerimizi salavatlar içine sararak, senin şefaatine nail olacağımız günü bekliyoruz. Ya rasulallah sen Medine’nin beklediği, Mekke’nin özlediğiydin…Seni kalplerine mescid yapan Müslümanların kalbinde bekliyor ve özlüyoruz… ...Allahümme salli ala seyyidina Muhammed’in ve ala ali Muhammed...